“drugs don’t focking work tonait” ξεστομίζει ο φρόντμαν των verve(μπλάντι ίνγλις άξεντ).
Richard Ashcroft live in Stockholm, Sweden, September 23, 2001.
Richard wrong on ‘The Drugs Dont Work’ and you can hear a playful Ashcroft about that.
the drugs don’t work
 
άλλα νέα σε τίτλους (τίτλοι ειδήσεων είπαμε. φαντάσου λοιπόν βιαστικό, totally fake, σοβαρό ύφος με το κατάλληλο μουσικό -’δε νιουζζ’- χαλί από πίσω):
 
μόλις κόπηκα πανηγυρικά στη Θερμοδυναμική και τώρα δεν έχω καμία όρεξη να ξανανοίγω θέμα για εξεταστικές.
 
μιας και είπαμε για τον aschcroft αγάπησα το “forth” ,το τελευταίο album των verve που κυκλοφόρησε στα τέλη του Αυγούστου.
παλιά είχαμε μιλήσει για την επανασύνδεση της μπάντας.
τα πράγματα φαίνεται να ακολουθούν μια γκαουσιανή κατανομή (μαθεμάτικς και στατιστική. πρέπει να είμαι ειλικρινής.. και στατιστική χρωστάω).
οι αρχικές φήμες θέλανε τη μπάντα να βρίσκεται σε μέτρια φόρμα ενώ τη στιγμή που μιλάμε τώρα οι φήμες παραγκωνίζονται απ’ όλο και περισσότερα διθυραμβικά σχόλια
 
.. να δούμε πόσο θ’αντέξουν οι ανανεωμένοι verve. πάω στοίχημα όχι πάνω από 2 χρόνια.
παράλληλα ο συμπαθής σε μένα richard δήλωσε ότι η μπάντα δεν αποτελεί εμπόδιο στη σόλο καριέρα του. Δεν μας νοιάζει και πολύ τι λέει. Το Break The Night With Colour μας αρέσει.
 
Moving on. Aς ξεχωρίσουμε το γεγονός ότι στην Αγκλετέρα , οι glasvegas υπέκυψαν στη πολιορκία των Metallica οι οποίοι πλέον βασιλεύουν  στην πρώτη θέση των charts με το φρέσκο Death Magnetic.
Οι κριτικές το βαπτίζουν ισορροπημένο.
Όχι νταβαντούρι τρελής ανατροπής αλλά δυνατό cd που φτύνει το saint anger και βγάζει λίγο από το αραχνιασμένο old school νεύρο τους.
τον ακούω επανειλημμένα τελευταία.
έπεσε σε περίοδο με νεύρα, έγιανα.
ωστόσο ως εκεί. δεν αλλάζω τη ψήφο μου.
ζήτω το νέο αίμα, γκλασβέγκας.
 
2 θάνατοι.
πέθαναν τα πλήκτρα των pink floyd.  ο Richard Wright έφυγε στα 65 του τη στιγμή που τελείωνε ένα σόλο πρότζεκτ. Ήταν το ένα από τα 2 ιδρυτικά μέλη μιας μπάντας που επηρέασε αρκετούς από εμάς με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
άκου το echoes εδώ live σ’ ένα άδειο αμφιθέατρο της αρχαίας Πομπηίας.
είναι 7 από τα 23 λεπτά ενός τραγουδιού που έπιανε όλοκληρη τη μια από τις 2 μεριές στο βινύλιο του meddle. album που στην Αγγλία έφτασε εύκολα μέχρι το #3.
 
άλλος ένας θάνατος
 
προσπαθώ να σκεφτώ κανά χαρμόσυνο νέο να μη κλείσω έτσι μακάβρια αλλά δεν καταλήγω κάπου.
 
p.s: ρίξε μια ματιά στο wip.
δεν είμαι για να λέω τις ειδήσεις.
“ευχαριστούμε που μας παρακολουθήσατε,,ακολουθεί η Μαρία Σινίορη με τον καιρό”…
πάω να φάω όσο ποτέ και να κοιμηθώ.
 

/// your I.P address seems familiar ///