ισπαχαν – fruto5
 
Καταιγίς οξύτατης μορφής εσκέπασε την χώρα. Βράχοι ωρυόμενοι επέπεσαν κατά των πλατυγύρων λιμνών και το πονεμένο ψάρι σύρθηκε ως τον σταθμό των αναχωρητών. Εκεί δεν βρέθηκε καμιά βοήθεια γιατί το βέλασμα των μεγαλόσαυρων εσκόρπισε τα φτερουγίσματά του κι από δω κι από κεί και τα μανιτάρια περισιώπησαν τα πραγματικά γεγονότα στην περιιπτάμενη γαμήλιο πομπή των στεναγμών ενός νέου πλανήτου. Κατόπι δεν είχε τίποτε την ίδια σημασία. Η ησυχία δεν υπήρχε ως οντότης πραγματική. Ο όλεθρος εχαλιναγωγείτο από καμήλους. Οι κρόταφοι των νεκρών ανθούσαν. Τα λίγα περιστέρια εκοπίαζαν γιατί ο πολτός της λίμνης είχε σχηματίσει διώρυγα στο στενώτατο σημείο του περάσματός τους από χιλιόστομες ύβρεις καταπατημένες με γδούπο αλλοφροσύνης μανάδων και μικρών παιδιών ισχνότερων και από τα κόκκαλα νυχτερίδας.
~Ανδρέας Εμπειρίκος
 

 
κάποτε θα ξαναρχίσω να γράφω συχνότερα στο μπλόγκ μου
κάποτε θα μιλήσω για τον fruto5.
 
είσαι καλά?
σε λίγες μέρες θα πάω Παρίσι. το δεύτερο ταξίδι που θα γίνει με δικά μου λεφτά. τα λεφτά της δουλειάς του καλοκαιριού, it feels good.
κατα τ’άλλα τα περισσότερα πράγματα αυτόν τον καιρό πάνε στραβά, επιβεβαιώνω κάθε νόμο του Μέρφυ. και χαμογελώ.
ξέρεις ότι είμαι αισιόδοξος άνθρωπος κι ας τρέχω κι ας αγχώνομαι εύκολα.
είμαι καλά, ελπίζω και συ
ισπαχαν λοιπόν, περίεργο, κολλητικό τραγούδι.επιστρέφει στο ipod μετά από 2 χρόνια
 
P.s1:ξανα είδα το love actually πριν τις γιορτές δεν το κρύβω. και τραγουδώ στο μπάνιο “christmas is all around me” και δεν πειράζει..μάλλον.
P.s2: objectified, documentary film για το design. chef-d’œuvre
 
 

/// your I.P address seems familiar ///