across the universe

/// dear guest, it seems you're a fresh breath here,,

πατώ το play και ξεκινώ να γράφω

What came first, the music or the misery? People worry about kids playing with guns, or watching violent videos, that some sort of culture of violence will take them over. Nobody worries about kids listening to thousands, literally thousands of songs about heartbreak, rejection, pain, misery and loss. Did I listen to pop music because I was miserable? Or was I miserable because I listened to pop music?

με μια τέτοια φράση ξεκινά να παίζει μια από τις αγαπημένες μου ταινίες. Να παίζει για χιλιοστή φορά χωρίς να είναι κάποιο σκηνοθετικό αριστούργημα. Γλιστρά και πάλι στην οθόνη μου για έναν λόγο. για έναν μονάχα λόγο που είναι ικανός να με κάνει να την αγαπώ κι ας μην κερδίζει πολλούς. Σκιαγραφεί την αντρική ψυχολογία απέναντι στις γυναίκες ,,και το κάνει καλά. ίσως πολύ καλά. Παράλληλα οι σκηνές εμπλουτίζονται από όμορφες μουσικές μιας και ο άντρας της υπόθεσης “αντρόγυνο” είναι ιδιοκτήτης ενός μικρού δισκοπωλείου κάπου στην Νέα Υόρκη. επιβάλλεται σου λέει από το σενάριο το παλικάρι να έχει καλό μουσικό γούστο. θα μου πεις υποκειμενικό είναι αυτό. όπως και να χει, δεν κολλώ εκεί.. (δισκοπωλείο.. ζηλευτό επάγγελμα, μια ουτοπία)

Λένε “άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου”
η φράση επέζησε και έγινε διαχρονική…έγινε καραμέλα στο στόμα πολλών ανθρώπων που τα βρήκαν δύσκολα να ερμηνεύσουν κινήσεις ή συμπεριφορές αντρών και γυναικών.. ή μήπως κυρίως γυναικών.. δεν ξέρω.
μετά είναι κι άλλα που παίζουν ρόλο.. όπως οι προθέσεις ή η αντοχές του καθενός.
αυτή η πρόκληση να ερμηνεύσεις τον διπλανό σου, κανονική αποστολή.
περιπέτεια όπως και να το κάνεις. άλλες φορές αξίζει μέχρι την τελευταία του σταγόνα
(γλουπ* σταγόνα αρίστης ποιότητος ελαιόλαδου -και όχι νοθευμένου όπως ακούς στην τι βι)
άλλες φορές δεν αξίζει καθόλου. το μετανιώνεις.αργά ή γρήγορα.
αν είσαι γυναίκα μην γίνεις φεμινίστρια.
αν είσαι άντρας άσε τα φαλλοκρατικά για τις απόκριες.

Η πρώτη φορά που είδα το High fidelity ήταν το 2002 όντας σχετικά μικρός. Έμεινε στο μυαλό μιας και άκουγα να διατυπώνονται ερμηνείες για πράγματα που πίστευα και γω ή τύχαινε να τα είχα ζήσει/νιώσει μα ποτέ δεν τα σκεφτόμουν τόσο απλά και εύγλωττα όσο εδω. έβρισκα τον κιούζακ να με καλύπτει σε αρκετά σημεία ενώ συγχρόνως έφτιαχνε μανιωδώς λίστες με top5 για απλά καθημερινά πράγματα της ζωής. κλέβερ
αυτό που μου έμεινε περισσότερο ήταν οι λέξεις της αρχής..

Dο I listen to pop music because I was miserable?

δεν χρειάζεται να ειπωθεί κάτι παραπάνω για να καταλάβεις ότι τα λόγια με τα οποία άνοιξα το ποστ αυτό είναι απο τα αγαπημένα μου.
με τέτοιες λέξεις για αφορμή και ντουζίνες διαφόρων μουσικών ως αποτέλεσμα
ταξίδεψα, ήπια, χόρεψα, γνώρισα κόσμο στο ιντερνετ.
ένα πράγμα που με χαρακτηρίζει είναι ότι συνδέω μουσικές με καταστάσεις και κυρίως εικόνες. είναι κάτι που γίνεται συνέχεια στο μυαλό και μέσα σ αυτές τις λέξεις κάποτε βρήκα καταφύγιο..
λέξεις που θέλησα να αποστηθίσω στο αποκορύφωμα μιας εφηβείας. λέξεις που εξακολουθούν να μου βγάζουν χρώμα, να μου θυμίζουν μπάντες και μελωδίες. από τις πιο γνωστές μέχρι αυτές που δεν τις ξέρει η μάνα τους.. κι όμως όλες φτιάχνουν ουράνιο τόξο
λέξεις που μου καναν παρέα όταν τα μουσικά μου γούστα εξελίσσονταν. όταν άφηνα τους oasis με τους οποίους με μεγάλωσε η Ε. και ερωτευόμουν τους radiohead και μαζί τους ένα μεγάλο κύμα αγγλικής μουσικής.αργότερα κι αμερικάνικης, και καναδέζικης.. και γαλλικής και και και.. αυτή που είναι της μόδας να αποκαλείται αλτερνατιβ και να συνοδεύεται από ποικίλες ταμπέλες. κραπ

φτάνει το μελόδραμα. κατάντησα να γράφω πιο λυρικά κι από λυρικά
λες να φταίει η γεύση που μου άφησε στο μυαλό το άνωθεν βίντεο? κανείς δεν ξέρει..
είναι το arpeggi των ραδιοκέφαλων. ολόφρεσκο θέαμα.
και όσο κιαν παλεύω να βάλω σε σειρά τις λέξεις που μου’ρχονται να γράψω.. μάταια.
το βίντεο παίζει στο repeat σε ένα μικρό παράθυρο του itunes και γω χάνω την ταπεινή μου έμπνευση.μπερδεύω τις προτάσεις μου..σκοτώνω το συντακτικό τους..ξεχνώ πολλά από αυτά που ήθελα να πω.κραπ εγκεν λέγω.
In the deepest ocean
the bottom of the sea
your eyes they turn me
βλέπω τη χρωματιστή μπάλα.

είναι γεγονός ότι λίγες μέρες πριν την εξεταστική το μυαλό σου εύκολα χάνει το δρόμο του.
πολύ εύκολα.πολύ πολύ εύκολα.
πως συνδυάζω τώρα τα άνωθεν με την εξεταστική δεν είναι δα κάτι μαγικό

με μια εξεταστική πάντα κολλάνε μουσικές και ταινίες. fullstop.
πολλές φορές μάλιστα παραγκωνίζουν το διάβασμα μιας και δεν έχεις όρεξη να ασχοληθείς..
αυτό πρέπει να σβηστεί
πολλές φορές μάλιστα παραγκωνίζουν το διάβασμα μιας και δεν έχεις όρεξη να ασχοληθείς..
έτσι μπράβο! για να μην παίρνω θάρρος.
Ήμεθα σοβαρά άτομα..(άκου ρε τι λέει) έχομεν μιαν επιστήμην να ακολουθήσoμεν λέγω.
δεν είναι καιρός για παιδιαρίσματα και αθλοπαιδιές.

Η μοίρα με θέλει να ξυπνώ και να οδηγώ προς την βιβλιοθήκη. ή αλλιώς το “αναγνωστήριο” ή ¨το “μεράκι” όπως (έμαθα πως) συνηθίζεται να λέγεται από άτομα που συμπονούν και περνούν τα ίδια βάσανα..
Η ζέστη φλερτάρει με τον ιδρώτα στα αυτιά και σιγά σιγά γνέφει προς τη μύτη
.. στο μέτωπο η εμφάνιση του έχει γίνει προ πολλού.
τα αρκουδίσιον μια αποδίδουν και μια όχι..
κι εκεί που πας να ηρεμήσεις, καραδοκεί ο μεγαλύτερος εχθρός,, υγρασία, αφόρητη υγρασία
μετά από ωρα νιώθεις τα χέρια σου να κολλάνε..
δεν συνεχίζω.
(Update: εδώ για δες..)

απλά ξέρεις, υπάρχουν στιγμές που σου’ρχεται να ανασηκώσεις το κεφάλι προς το ταβάνι και να μουρμουρήσεις..

“ατιμη κοινωνία που άλλους τους κατεβάζεις και άλλους τους ανεβάζεις στα Τάρταρα”

(τι ευγενικά το είπα..και νόμιζα ότι θα μου ξέφευγε το “ρε πούστη που μπλέξαμε” που είχα κατά νου να γράψω)

οι ζέστες σφίγγουν κι άλλο. ξαναπάτα το Play στο βίντεο. σε καληνυχτώ

28 χρόνια μετά την αυτοκτονία του frontman των Joy Division, Ian Curtis.

τέτοια ώρα πριν 7 μήνες έγραφα για την ταινία.

μιας και είπα σεξ, έχω κολλήσει με αυτό ..μέγα ταραντινε.
 
του δε πόιντ,
έσφιξαν οι ζέστες και μαζί τους τα περιθώρια.
τέρμα το διάλειμμα, μέσα τα κεφάλια.
Είχα να παραδώσω 4 εργασίες.
 
χτυπάς την πόρτα της καθηγήτριας να παραδώσεις την εργασία.
δεν σ’ακούει.
ξαναχτυπάς.
ξανα καμιά απάντηση.
ε του πούστη λες. ανοίγεις ελάχιστα την πόρτα.. και ναι, έκανες την τύχη σου.
βλέπεις από την χαραμάδα την κουμπάρα μας να έχει βγάλει τα παπούτσια και να απλώνει τα πόδια πάνω στο γραφείο..τρίβει πατουσίτσες καθώς το σομόν καλτσονάκι κάνει αντίθεση με το ξύλινο σκούρο γραφείο από μαόνι. τηλεόραση και τσιγάρο.
μπάινεις μέσα..
-”αγόρι μου δεν νομίζω να σου είπα να περάσεις, άλλη φορά να χτυπάς δυνατά.”
παραδίδεις, φεύγεις και πας ντουγρου στην πλησιέστερη τουαλέτα να ξεράσεις.
κατόπιν ξανασουλουπώνεις τις γυναικείες φαντασιώσεις σου που μόλις δέχθηκαν σοβαρότατο πλήγμα.
γιουνιβέρσιτι λάιφ.
 
Μ’αρέσουν γενικά τα μαθήματα της σχολής και ας μυρίζουν οι αίθουσες σάπιο καθηγητιλικι. Είναι αλήθεια ότι μας λείπει νέο αίμα.. εκτός αν σε φτιάχνουν ανοργασμικές 60άρες και 65αρηδες καθηγητές με χούγια..
 
Η εξεταστική είναι προ των πυλών και ο ομιλών με πυγμή και αποφασιστικότητα ξυπνα, φορτώνει τον σάκο και τη βγάζει στη βιβλιοθήκη του ΑΠΘ.
(?πυγμή?για να βρεθείς με παρέα.. αποφασιστικότητα?για να πιεις καφέ στα γρασίδια..στον ήλιο)
Είναι δοκιμασμένη μέθοδος κι αν κρατήσει 1 μήνα θα μπει άλλο ένα λιθαράκι σ’αυτό που ονομάζουμε πετυχεσμένο εξάμηνο
 

 
Απλά είναι ο μήνας που έχεις να τα κάνεις όλα..
και βλέποντας τόσο ωραίο καιρό σου σπάνε τα νευρα.
χαρντ ροκ καταστάσεις
 
Επιστράτευση βαρέος πυροβολικού. παντού μουσική. interpol, porcupine tree ή lcd soundsystem στο ipod, republic ή 1055 στο αμάξι..κι όταν γυρνώ σπίτι μες στην υπερένταση MGMT, αλλά και πάλι
 
μαζεμένο διάβασμα εξεταστικής. Eίναι κάτι αντίστοιχο με τα φιλιά κατά τη διάρκεια του σεξ. μερικά φιλιά είναι ωραίο πράγμα, αλλά όταν αυτό αρχίσει να παραγίνεται, μιλάω για φίλημα διαρκείας, προφανώς λόγω αμηχανίας ή επειδή η κοπέλα δεν έχει κάτι να προσθέσει,, κάποιο φωνητικά στο σκηνικό, γίνεται εκνευριστικό..(*)
και κάπου πρέπει να ξεσπας.. καλά που έχω το μπλογκ δηλαδης..
 
,,κι όλα αυτά τη στιγμή που ο υδράργυρος παίζει με τις αντοχές σου. σε χορεύει.
στάλες ιδρώτα και ματιές. είτε μόνος σου σε 4 ντουβάρια ενός δωματίου. είτε με 1000 ατομα σε μια βιβλιοθήκη
 
οποιαδήποτε ομοιότις με πρόσωπα και καταστάσεις, εντελώς συμπτωματική

Καλό σαββατοκύριακο

*peeping tom

Μόλις γύρισα από το βαλκανικό πρωτάθλημα breakdance “Battle of the year”..
ή μάλλον όχι. λαθος. αυτό είναι αύριο. Εγώ ήμουν στο hip hop dance contest “Bounce” το οποίο συγκεντρώνει 15 ομάδες Hip hop από Ελλάδα και Κύπρο και διαγωνίζονται για το ποιος είναι ο πιο superγαμωτελειότερος.
Τι δουλειά είχα εγώ εκεί μέσα στους yo man’s//Δεν υπήρχε λόγος. Ή μάλλον υπήρξε.
Πήγα να κάνω κερκίδα στην στην Κ. που είναι η καλύτερη χορογράφος του κόσμου.

ο τίτλος λέει MGMT και καλά κάνει
Μια μελωδία στα αφτιά και συ να δουλεύεις.. ή ακόμα χειρότερα.. να διαβάζεις καθώς ο ήλιος ξεπροβάλλει..και συ εκεί μέχρι να δύσει
σταματάς, σηκώνεσαι και βλέπεις τι παίζει στο itunes..,
MGMT! είναι πολλοί καλοί το είχαμε πει απο νωρίς!
το βάζεις στο repeat…

MGMT – Kids (mp3)

η αρχή ενός καλοκαιριού
τι να μυρίσω τώρα εγώ καλοκαίρι ή εξεταστική..