μη το διαβάσεις. μιλάμε για παραλογισμό

 
Θα κάνω ένα ωμέγα, έτσι φουσκωτό. Μετά 2 μάτια.. μια μύτη..
κυρομπογιές (παστελ με 3 “λ”) ή τέμπερα? κάπως έτσι ήμασταν.
Ένα μικρό παιδί είναι τόσο εύκολο να εθιστεί στην ευτυχία.
Δεν υπήρχαν πολλά πράγματα να σου χαλάσουν τον κόσμο σου.
Κι αυτά που σε κλόνιζαν μοιάζουν τόσο αστεία τώρα που αναβλύζουν ως ξεκαρδιστικές αναμνήσεις.
Εντονα χρώματα η παιδική ψυχή.
(φοβερή εισαγωγή)
 
Έχει ζέστη.. ζέστη και 2 ντουζίνες υγρασία. Δεν έχω ύπνο παρ’όλο που γύρισα αργά. νιώθω κουρασμένος μα τα μάτια μου δεν κλείνουν. Σε λίγο θα πρωινιάσει. Το μαύρο θα γίνει γκρί, το γκρί θα ανακατευτεί με άσπρο και η πρώτη σπίθα της ημέρας θα φανεί απ’τη σοφίτα μου.
Έχω βαλθεί να κολυμπώ σε αναμνήσεις. Σε μνήμες καιρών και σε ό,τι άλλο με βοηθά να αναλύσω τον όρο “ξεγνοιασιά”
Στο καπάκι ίσως προκύπτει κι όρος “σχέσεις”,,
φλάσμπάκ, αμπελοφιλοσοφίες και συγκρίσεις που δεν στέκουν
 
Περνώντας από τον άνωθεν μονοπάτι, συναντώ (και γελώ με τις) γκάφες μου.

Λόγου χάρη,,
Στην πρώτη και δευτέρα δημοτικού είχα μια συμμαθήτρια την Ν.
Ποτέ δεν ήμασταν φίλοι αλλά πριν γυρίσω σπίτι με το σχολικό, την έβαζα να μου αγοράζει γαριδάκια και λοιπές βλακείες κρυφά απ’όλους.
 
Δεν της έδινα λεφτά..πόσο τσιγκούνης υπήρξα.. τα έτρωγα μονομιάς και ποτέ δεν την ξεχρέωνα.
Πρέπει να είχα σίγουρα χαιρέκακο βλέμμα όταν τα καταβρόχθιζα. Αυτά για μένα ήταν ο απαγορευμένος καρπός στον κήπο της Εδέμ. Εγώ λαδωνόμουν καθώς έτρωγα κι αυτή σαν να κοκκίνιζε. Δεν ξέρω γιατί δεν έδωσα ποτέ λεφτά ..επίσης, δεν ξέρω γιατί υπάκουγε πάντα στις βλέψεις μου.. δεν νομίζω να την γοήτευε το γουργουρητό της κοιλιάς μου
.. θυμάμαι σίγουρα πως δεν ήθελα να το μάθει κανείς.. ειδικά οι γονείς μου.δεν μ’άφηναν να τρώω αυτά τα πορτοκαλί χαζά που κολλούσαν στα δόντια.γραφικοί γονείς.
Κάποτε η Ν μίλησε στη δασκάλα μας. Ω τι μπινιά!
 
Η δασκάλα πήρε τους γονείς μου να τους ενημερώσει πως για 2 χρόνια είχα ξεζουμίσει τα οικονομικά της συμμαθήτριας μου
σκατά. Δεν θυμάμαι την τιμωρία μου..
θυμάμαι ότι είχα γίνει ρεζίλι των σκυλιών. Για έναν μήνα ήμουν κατσουφιασμένος προς όλους και για όλα..μίσησα τους μισούς ανθρώπους που ήξερα..
αργότερα μια κοπέλα μου είπε πως η Ν πιθανότατα με “αγαπούσε”..και πως εγώ ήμουν γάιδαρος.
ούτε που είχα καταλάβει τι σημαίνει αυτό.
 

αναλογίζομαι τι σόι σκοτούρες μπορεί να έχει ένα αγόρι από τόσο δα έως την εφηβεία κι ακόμα πιο πέρα.
προσπαθώ να σκεφτώ θέματα και λόγους για τους οποίους να στεναχωριέμαι, να ντρέπομαι να νιώθω αμήχανος. θέματα που σούβλιζαν την ξεγνοιασιά των κατα τ’αλλα πιο ξέγνοιαστων καιρών
 
εκενυριστικό..Οι περισσότερες είχαν να κάνουν με κορίτσια?
Με μια πρώτη σκέψη λες ένα ‘όχι αναγκαστικά’
στη δεύτερη σκέψη?
ίσως οι πιο ενδιαφέρουσες προστριβές εντοπίζονται μεταξύ αντιθέτων φύλων..
από τόσο μικρή ηλικία?
 
θυμάμαι αρκετά πράγματα από το παρελθόν
τόσα πράγματα από το δημοτικό. μέρες, διαθέσεις και χρώματα
ακόμα και ιστορίες αγάπης
ιστορίες που αν τις έκανες σενάριο μοιάζουν με σαπουνόπερα
κι όμως ας πούμε δεν έχω ξεχάσει πολλά για την Σ.

και μετά γυμνάσιο και μετά λύκειο..
 
Είχα ποτέ σωστή συμπεριφορά?
Στα άτομα που με κερδίζουν είμαι αληθινός.
τότε αφήνεις το παιχνίδι να πάρει την τροχιά που θα ορίσει η μοίρα και η χημεία.
στις υπόλοιπες περιπτώσεις είμαι πιο αδιάφορος και ναι ίσως εγωιστής και ναι όχι ο καλύτερος ούτε ο πιο βολικός άνθρωπος..

 
Σκέφτομαι πως σίγουρα έκανα λάθη ή σκανταλιές
διαπροσωπικές, ερωτικές, σεξουαλικές σχέσεις να χτίζονται και να γκρεμίζονται
συχνά και για δικό μου λάθος. έτσι δεν πάει?
όμως νιώθω ακόμα λίγο ξέγνοιαστος
 
ίσως να μην ξέρω να αγαπώ με τον καλύτερο τρόπο
και ναι είναι η πρώτη φορά που γύρισα και κοίταξα μια διαδρομή τόσων χρόνων,
Δεν έχω την καλύτερη ιδέα για τον εαυτό μου
ωστόσο μέχρι η αίσθηση της ξεγνοιασιάς να αποδειχτεί αναισθησία κλέινω αυτό το άθλιο αυτό ξέσπασα.
 
αρχίζει να ασπρίζει ο ουρανός.
περίεργο πάρτι το σημερινό.αυτό φταίει γι αυτά τα σκόρπια λόγια..
κι ούτε που ήπια.
ξετυλίγονται σκέψεις και πέφτουν πάνω σε ένα σεντόνι
σκέψεις που ένας τρίτος ενδέχεται να μη καταλάβει.
χου κερς.δε γράφω για σένα
 
όνειρα γλυκά από μένα
 
p.s1: από αύριο ξεκινώ διάβασμα.
p.s2: πήρα αμάξι
 
κάποτε θα φτάσω στο κουκούτσι της ζωής.
μπορεί να μη φτάσω ποτέ βαθιά. αλλά κάποτε θα φτάσω κοντά.
ταξιδιάρες ψυχές, χαρούμενοι νέοι και το δύσκολο κομμάτι να μάθεις να ζητάς συγγνώμη
όλα μέσα στο νερό
 
p.s3: je t’offre un title formidable, la ballade des gens heureux(1979)
 

/// your I.P address seems familiar ///

↑ this one reminds me of some crazy times

Πήγα στην Αθήνα με μια βαλίτσα και γύρισα στη συμπρωτεύουσα μετά από 6 μέρες.
Είχα πλέον 2 βαλίτσες
Η μια ήταν μόνο αναμνήσεις.
 

 
Στιγμές με ένταση και άλλες με ρυθμό. Στιγμές που σε έβρισκαν σε αμάξια να τρέχουν λυσσασμένα(*) σε προορισμούς, στιγμές που χαμογελούσες σε νέα πρόσωπα, στιγμές που διπλώθηκες από γέλια κι άλλες που φλέρταρες με το δάκρυ, στιγμές που κέρδισες σεβασμό, στιγμές που απαιτούσαν σοβαρότητα και άλλες που ένιωθες παιδί.
Ένα συνέδριο(**). Πολλά μπουκάλια μπύρας, μπουκάλια ουίσκι που έμειναν μισά.
Νόστιμη πίτσα μετά από ώρες αϋπνίας, θυμάσαι?
Φίλοι παλιοί και νέοι. χημεία στον αέρα..(η αδυναμία μου) και ένας πεντανόστιμος μουσακάς της μαμάς του Δ να κλέβει την παράσταση.
 
Δεν θα σταματήσω εδώ.
 

 
Στιγμές που έβλεπες τον Κ να χειροφιλεί γυναίκες και δεν μπορούσες να πνίξεις το γέλιο σου.
Στιγμές που χάζευες το καινούριο τατουάζ του Α και βαριόσουν την μπιρίμπα μέσα σε ένα τρένο πιο αργό και από αυτούς που τρίβουν στην Βιλαρίμπα.. ή στο Βιλαμπάχο? χου κέρς
Στιγμές που έπρεπε να κρύψεις το χασμουρητό σου καμουφλάροντας το ξενύχτι σου με ένα βλοσυρό ύφος, βοηθώντας στην οργάνωση του συνεδρίου, γράφοντας άρθρα στα αγγλικά.
Στιγμές που έβγαζες το σακάκι λόγω ζέστης και σου έλειπαν τα λιωμένα σου σταράκια. Δεν ήσουν ο μόνος, χαμογελούσες.
 
(*)οι Αθηναίοι οδηγούν σαν τρελοί.. σαν τρελοί
 
(**)European Youth Parliament (aka, EYP). Ένα συνέδριο εθνικής εμβέλειας θέλησε μια παρέα 10 ατόμων εκ Θεσσαλονίκης -φαν του eyp”σπορ”- να κατέβουν στην πρωτεύουσα.
Έγινε η μάζωξη των Officials μέσα στους οποίους ταπεινά ανήκει και ο ομιλών.
Μια όμορφη παρέα σήκωσε στα χέρια της την οργάνωση ενός 3 μέρου session του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου Νέων το οποίο θα φιλοξενούσε ομίλητες λυκείων εκ των οποίων οι καλύτεροι θα σημειωθούν στας λίστας ώστε να αρριβάρουν για International συμπόσια. Έτσι κι έγινε.
 

 
Η προαναφερθείσα κοινότητα νέων αποτέλεσε αφορμή όμορφων γνωριμιών και πηγή νέων εμπειριών.
3 μέρες στην Αθήνα δεν έφτασαν κι έτσι είπαμε να καθήσουμε να “ξεκουραστούμε” άλλες 3 με άφθονο αλκοολ και κουβέντες περί ανέμων και υδάτων.
 
Όπως σου το’πα.. //στιγμές//

Στιγμές με την Μ να σε πρήζει τραγουδώντας Breathless
Στιγμές που φλέρταρες και ένιωθες σαν να βάζει γκολ ο Πάοκ μέσα στον Πειραιά παρόλο που ποτέ δεν σ’ ένοιαξε τόσο. υπερβολές.
Στιγμές με έναν dimhap να φωτογραφίζει ό,τι του κατέβει
Στιγμές με μια γάτα να τρίβεται στα πόδια σου καθώς ανοίγεις τα μάτια σου και ένα πιάνο να χαϊδεύει τα αφτιά σου (στο πιάνο αυτό αργότερα παίζατε muse και τσίριζες)
Στιγμές που έβγαζες τη γραβάτα και έπινες το μάι-τάι παίζοντας με γυναίκες ή λέγοντας ανέκδοτα ή απλά γελώντας με ιδρώτα να κυλά στον λαιμό
Στιγμές που κοιμόσουν ίσως και μόνο 1 ώρα αλλά σε κλίμα ιδανικό.
 

Στιγμές που λησμονούσα και είμαι χαρούμενος που έζησα.
Nαι, διανύουμε περίοδο αισιοδοξίας. αισιοδοξίας λέγω βεβαίως-βεβαίως.
Χαίρομαι που είδα τόσα πρόσωπα και γνώρισα άλλα τόσα.. έστω και λίγες ώρες μπορούν να σε φέρουν αρκετά κοντά.
 
Γύρισα στην πατρίδα:) καλώς σε βρήκα.

Καλό Πάσχα είπαμε?Δεν είπαμε
 

ανακοίνωση από τον πλανήτη χάπι

Κουράστηκα και φεύγω.stop.
Κατεβαίνω για 6μερο Αθήνα.stop.
από την μια έχουμε συνέδριο EYP και θα λάμψουμε δια της κομψοκουστουμάτης παρουσίας μας.stop.
από την άλλη wtf, έδω και καιρό έχω μόνο δουλειές και άπειρο διάβασμα, χαμογελώ με δύναμη και χώνομαι σε σούπερ ελεκτρόνικ φάσμα.stop.
ήμεθα τζέντλεμεν (αν αξίζει) αλλά και ξέγνοιαστοι καλοπερασάκηδες.
we’re good on what we’re doing. time has prooved that
we gonna spread this hippy mood. we gonna drink and sing or sing and drink and..//

παρένθεση: καλλιτεχνική παρεμβολή

η εικόνα που βλέπεις είναι μια ευγενική χορηγία/δημιουργία των λαϊκών κοριτσιών. κάρτες που βασιλεύουν στα καλύτερα μέρη της πρωτεύουσας. μας τις πλασάρουν με λάγνα αγάπη. αντε να αρνηθείς.

Κλέινει η παρένθεση.

ο πλανήτης χάπι κατά κάποιον τρόπο ξεσπά με τον δικό του “βουβό” τρόπο. frustration//
δεν είσαι υποχρεωμένος να τον κατανοήσεις.
Είναι καλά και χαμογελά. το ωραίο είναι ότι του χαμογελούν. δέχεται πολλά χαμόγελα.. ω ναι.
το ipod είναι γεμάτο υπέροχες μελωδίες. trip trip trip//το έχω ανάγκη
στα σχόλια ευρόσδεκτες είναι οι βρισιές ή οι καλοτάξιδες ευχές ευχές σου.

Φιλιά στα μούτρα

P.s : Boards Of Canada : Dayvan Cowboy ίσως κάτι βγάζει αυτό το τραγούδι. έτσι νιώθω.

 
Κάποια τραγούδια σε κερδίζουν αμέσως από τον τρόπο με τον οποίο ξεκινούν.
 
Αν τώρα ξεκινάς με keyboards ούτε ο πρώτος είσαι ούτε ο τελευταίος..
να όμως που με λίγες νότες μπορείς να κάνεις τη διαφορά.
Μπορεί σε άλλους μια μελωδία σαν αυτή να μην κάνει κλικ αλλά εσύ θα ψιθυρίζεις αυτές τις νότες για βδομάδες..
Σκέψου για παράδειγμα πως ξεκινά το Enola gay των ΟΜD ή το Narcotic των Liquido.
χιλιοπαιγμένα.
έχουν ιδιαίτερο ηχόχρωμα? όχι απαραίτητα.. κι όμως σου μένουν.
πόσες φορές σου έχει μείνει η γεύση του synthesizer/ πόσες φορές τα τραγουδάς στο μπάνιο/ πόσες φορές το δυναμώνεις όταν είσαι στ’ αμάξι/ πόσες φορές κάνεις να σφυρίξεις.. να μιμηθείς.. να ψιθυρίσεις τον ήχο στο δρόμο.
 
Άνοιξη 2008 και οι ξεσαλωμένοι και ιδιόμορφα ντυμένοι management (MGMT) έρχονται να διεκδικήσουν μια θέση στο μυαλό σου με ένα τραγούδι που άνευ αμφιβολίας θα σκαρφαλώσει ψηλά φέτος.
 

 
2 παλικάρια από το Μπρούκλιν με παραγωγό τον μεγάλο Dave Fridmann τραγουδούν το time to pretend και γω μένω να τραγουδώ τη μελωδία
 

 
Καλημέρα απο μια γκρι Θεσσαλονίκη. και χθες είχε ήλιο…whot a wethah moit