dimhap.theblog.logo

DIM THE LIGHTS. {minimal} AND THEIR DANCING AND THEIR LAUGHING.

 

RSS feed

Have we lost freedom?

life aquatic ost

Jun 28, 2010 || 0 comments »
 

 
“Ένα από τα λίγα καλά μιας εξεταστικής περιόδου”
 
Πάντα υπάρχει χρόνος να δεις μια ταινία στο σπίτι σου, ωστόσο η εξεταστική προσφέρεται περισσότερο από κάθε άλλη εποχή.
Ανοίγεις βιβλίο, κλείνεις βιβλίο και έτσι όπως καταλήγεις κουρασμένος στο κρεβάτι (είτε από το διάβασμα είτε από το να υποκρίνεσαι πως διαβάζεις παρόλο που δεν άνοιξες βιβλίο) βρίσκεις ευκαιρία να ξεχαστείς / ξεκουραστείς, σφηνώνοντας 90 λεπτά 7ης τέχνης (ω ναι, αν δεν είναι τέχνη δεν μπορώ να το δω) στο πρόγραμμά σου.
 
Κακά τα ψέματα στις 2 το βράδυ με ένα κεφάλι καζάνι, δεν είναι η καλύτερη στιγμή να εμβαθύνει κανείς στην κουλτούρα
Προσπαθώντας λοιπόν να εντοπίσω ελαφριές μεν, αλλά όχι γελοίες ταινίες, γλίστρησα κι έπεσα κάπως αργοπορημένα στο life aquatic, έργο του 2004. (αφιερωμένο κατά κάποιον τρόπο στον Jacques Cousteau -φλάιτ οφ δε κονκορντς foux dou fafa)
 
Σε περίπτωση που είδες το The Royal Tenenbaums και σε άφησε αδιάφορο, τότε δε θα σε πάρω στο λαιμό μου,,
όμως για σένα που θαυμάζεις αυτούς τους ιδιότροπους χαρακτήρες με το περίεργο χιούμορ που καταφέρνει και πλάθει ο ταλαντούχος κύριος Anderson, τότε η ταινία ίσως σου φτιάξει μια βαρετή βραδιά. ίσως και όχι.
 
Σκοπός του ποστ αυτού δεν ήταν να μιλήσω για τον Bill Murray ή για το πόσο όμορφη θαρρώ πώς είναι η Cate Blanchett μα αποκλειστικά για το soundtrack
 
Οι unplugged μπαλάντες του Seu Jorge (πορτογαλλοβραζιλιάνος τροβαδούρος που στην ταινία υποδείεται τον ναύτη) που ως επί τω πλείστω είναι διασκευές τραγουδιών του David Bowie, είναι υπέροχες.
Κέρδισαν το χαμόγελο μου και σίγουρα δίνουν μια ξεχωριστή χροιά στην αίσθηση που σου αφήνει η ταινία.
 
για του λόγου του αληθές, ορίστε η διασκευή του Life on Mars του Bowie
 
YouTube Preview Image
 

/// your I.P address seems familiar ///

categories: movies,music | 0 comments »

short film stories

Sep 15, 2009 || 0 comments »
 

fatherlylove
 
——————————————————————————————————————————————
 
I’ll be brief. If this works, we’ll make history. I want to produce a short film for the web that will be available to everyone and in any form. We need to raise $35000 in 26 days. The film will be called “Fatherly Love”. It’s a story very similar to “What is that?” only 10 times more powerful. The duration of the film will be 10 minutes. I will try and post a synopsis soon. Can we make it? Lets see!
 
http://www.fundable.com/groupactions/groupaction.2009-09-15.3238426801
 
If the total of $35000 is not met by the deadline, money will be returned to you by fundable.com so you really have nothing to lose.
 
——————————————————————————————————————————————
 
Αυτά ήταν τα λόγια του ιντερνετικού φίλου cpil,
όμορφη ιδέα και αξιόλογη προσπάθεια, μου άρεσε και είπα να στο πω.
 

as long as we are flyin’ all this world ain’t got no end

Sep 12, 2009 || 0 comments »
 

Berlin Calling
Paul Kalkbrenner
όμορφη ταινία, υπέροχο ost
 

 
How many music software products can claim to be filmstars? As far as we know, only one: Ableton Live. A new film, “Berlin Calling”, not only features some outrageously prominent onscreen footage but also stars renowned DJ and long-time Live user Paul Kalkbrenner in the leading role. A big thank you to Paul and the film’s director, Hannes Stöhr, for giving us such wonderful publicity.
 
The plot goes something like this: Berlin electronic music composer Martin (Paul Kalkbrenner), known as DJ Ickarus, is touring with his manager and girlfriend Mathilde (Rita Lengyel) from club to club around the globe and is about to release his biggest album to date. All of his plans are thrown out of kilter, however, after Ickarus is submitted to a psychiatric clinic high on drugs after a gig.
 
Go and see the film to discover what happens next (hint: witness the therapeutic powers of Ableton Live!) “Berlin Calling” opens in Germany on October 2 and is expected to be released internationally soon afterwards.
More information here:
berlin-calling.de
 
Την επόμενη βδομάδα ο Kalkbrenner θα βρίσκεται στο reworks festival
μέχρι τότε, sky and sand
 
p.s: notes:
1) στην ταινία η κοπέλα του Icka θυμίζει λίγο την monika
2) το σκηνικό στη ψυχιατρική κλινική αντιγραφή από One Flew Over the Cuckoo’s Nest
 

categories: movies,music | 0 comments »

Flight of the Conchords

May 31, 2009 || 8 comments »
 

Flight of the Conchords is a Grammy Award-winning New Zealand comedy duo composed of Bret McKenzie and Jemaine Clement. Billing themselves as “Formerly New Zealand’s fourth most popular guitar-based digi-bongo acapella-rap-funk-comedy folk duo”,[1] the group uses a combination of witty observation, characterisation and acoustic folk guitars. The duo’s comedy and music became the basis of a BBC radio series and then an American television series, which premiered in 2007, also called Flight of the Conchords.
 

 
παίζουν φανκιές, σαρκάζονται και είναι αστείοι (αστείοι, όχι γελοίοι)
ευφυέστατο δίδυμο κωμικών που κάνει επιτυχία στην Αμερική
πραγματικά έξυπνοι και ταλαντούχοι, με έξυπνους στίχους, καλές φωνές και κουλ διφωνίες.
τα επεισόδια τους μοιάζουν λουκούμι στα διαλείμματα της καλοκαιρινής εξεταστικής που πλησιάζει επικίνδυνα
πάρε μια γεύση
 
http://www.youtube.com/watch?v=WGOohBytKTU
 
http://www.youtube.com/watch?v=X5hrUGFhsXo
 
http://www.youtube.com/watch?v=Bqxnm6t3QMw
 
http://www.youtube.com/watch?v=lmDTSQtK20c
 
http://www.youtube.com/watch?v=WGoi1MSGu64

 
ζε βουντρέ αν κρουασάν! κάποια στιγμιότυπα είναι τέλεια
όπως το binary solo και η φωνή του pc “come on sucker lick my battery” στο humans are dead
 
μπορεί εγώ να είμαι ο ανόητος και σε σένα να μην αρέσουν.
fine by me
γυρνώ στο διάβασμα
Τα σέβη μου

Slumdog Millionaire

Jan 19, 2009 || 5 comments »
 

surreal points @ 03:00 am
 
> μια όμορφη ταινία με την υπογραφή του Danny Boyle ήταν ό,τι πρέπει για απόψε.
Mέσα στο μπολιγουντ style soundtrack της ταινίας του δημιουργού του Trainspotting γλίστρησε και το χιτάκι που αγάπησε ο Λ. που είναι και λίγο καγκούρι μεταξύ μας.
 
> και γέλασα γιατί σκέφτηκα ότι στο αμάξι πρέπει να βάλω σαμπγούφερ, φιμέ τζάμια και αεροτομές για να είμαι άξιος να ακούω τέτοια πράματα στη διαπασών.
// θα μου πεις εσύ.. καλύτερα να ακούς τέτοια μπιτ παρά το mixtape 10.. δεκτόν //
αν πάντως πείραζα το αμάξι μου θα ήθελα να έχω πινακίδες που να γράφουν “El Duderino”
κι έτσι θα αντίκριζα στον κόσμο ποιος με καταλαβαίνει.
..έτσι θα ξεχώριζαν οι κοπέλες που θα περνούσαν τον οδηγό για βλάκα ή μεξικάνο λαθρομετανάστη απο τις κοπέλες που εκτιμούν αρκετά τον υπέρτατο Lebowski.. τόσο ώστε να μου κλείνουν το μάτι στο διάβα τους.
από κει και πέρα έχεις 2 επιλογές
ή να περάσεις με φουλ το γκάζι ως μάγκας Έλλην ώστε να ακουστεί η σκάστρα και το τουμπανιασμένο σου τούρμπο
ή να πάρεις την κοπέλα και να πάτε να πιείτε white russian και πάλι να γελάς
 

> snippet: αγαπητε,
εάν έχει φεισμπουκ πέρνα απο εδώ
αν είσαι του μάισπέις εδώ
 

> Να δεις Big Lebowski (χωρίς γνώσεις αυτού, το ποστ μου μοιάζει άδειο) και την ταινία της οποίας το όνομα φιλοξενείται στον τίτλο αυτού του ποστ
 
Τώρα λέω να κάνω τη βραδιά movie marathon, πάω να δω το μιλκ με Σον Πεν
Σον ις γιουρ μαν
αύριο να θυμηθώ να ξυπνήσω νωρίς για διάβασμα και να πάψω να έχω στο repeat αυτό ή αυτό
 
// παραλογισμός συνοδευμένος από μπόλικα links // :)
και ναι αγαπώ το blog.

 

categories: movies,music | 5 comments »
« Previous Entries
 

  take a walk :: my latest posts :