alors je viens de retourner
το Παρίσι σε 5 μέρες κατάφερε με θράσος να νικήσει στα σημεία το Βερολίνο
..και ναι δυσκολεύομαι να το παραδεχτώ καθώς το αγαπημένο Βερολίνο ήταν και είναι πολλά
το παιχνίδι όμως πήγε στα πέναλτι και το Παρίσι κέρδισε.
 
Αν ήταν γυναίκα θα την έλεγες σίγουρα άτιμη, ύπουλη, καταφερτζού ή ακόμα καλύτερα..
μια “τσουράπω” με τρόπους και σαβουαρ βιβρ
.. μα πάνω απ’ όλα σαγηνευτική, τόσο που πεισμώνεις στη προσπάθεια να την ανακαλύψεις.
 
Δεύτερη φορά στη πρωτεύουσα των Γάλλων έχοντας δει τα βασικά τουριστικοειδή (και με ντουζίνες πτυχία γαλλικών στη πλάτη βεβαίως:  “ιτσι-κιτσι-γιαγια-τατα-βουλεβου-κουσέ-αβεκ-μουά”),
είχα την ευκαιρία να ζήσω σαν ντόπιος.. να τριγυρίσω στενά, να χαζέψω τέχνες (“τέχνη κάνουν οι ανθρώποι”), να φάω οτιδήποτε μου κινήσει την περιέργεια, να μπω σε μαγαζιά και μέρη που είναι απίθανο να ξεφυτρώσουν ποτέ σε Ελληνικό έδαφος και να πιω καφέδες στις πιο όμορφες τρύπες ….χωρίς ενοχλητικούς Γιαπωνέζους κι Αμερικάνους.
 
Είχα τη χαρά να αφεθώ στους αληθινούς ρυθμούς μιας πόλης που ντύνεται στα γιορτινά εν’ όψει Χριστουγέννων τη στιγμή που εσύ χαζεύεις τα συντριβάνια να παγώνουν καθώς βολτάρεις με -6°C.
Κοιμήθηκα ελάχιστα και σκάναρα όσα περισσότερα μπορούσα
 

 
Όταν τελειώνει καθετι όμορφο μελαγχολείς
αυτή τη φορά όμως το παράκανα και ξέρω το γιατί
 
φταίνε τα λημέρια που συνάντησα τυχαία και οι καθοδηγήσεις μιας frelon frivole,
φταίνε οι αμέτρητες φωτογραφίες (που μέσα στις γιορτές πρέπει να ξεσκαρτάρω),
είναι οι γεύσεις που -αν και ιδιότροπος- δοκίμασα (και κατόπιν χλαπάκιασα)
μα πάνω απ’ όλα είναι ο αέρας της πόλης..
μιας πόλης που ίσως αντικατοπτρίζει την Ευρώπη περισσότερο από κάθε άλλη πόλη.
ναι αυτό είναι, ο αέρας της.
όσο οι αναμνήσεις είναι ακόμα νωπές δε μου βγαίνουν περαιτέρω περιγραφές
 
Οι μελώ ιστορίες κόβονται απότομα με την επιστροφή στην ελληνική πραγματικότητα / καθημερινότητα.
Κάπου εδώ φανερώνω πως ξοδεύτηκαν σχεδόν όλα όσα έβγαλα από την καλοκαιρινή μου δουλεια και.. μεταξύ μας, χαλάλι. πρώτα Ελσίνκι και τώρα Παρίσι
Χαίρομαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα. το είχα όνειρο να ταξιδέψω με δικά μου λεφτά
Χαίρομαι που η συντροφιά στο τελευταίο ταξίδι με κάνει ακόμα να χαμογελώ
Χαίρομαι που κάπου εδώ θα κλείσω αυτό το ποστ γιατί φλυάρησα
 
κάποια στιγμή ίσως ακολουθήσουν φωτογραφίες, μέχρι τότεςςς, καλές γιορτές αναγνώστη:)
 

/// your I.P address seems familiar ///

Ο κόσμος γυρνά από τις διακοπές, η πόλη θα ντυθεί σιγά σιγά στα φθινοπωρινά και μεις εν μέσω εξεταστικής θα περάσουμε μια βόλτα από “το πρώτο πλήρες οπτικό-ακουστικό φεστιβάλ τέχνης στη Β. Ελλάδα” .
Ένα festival του οποίου η φήμη εξαπλώνεται όλο και περισσότερο και αισίως διοργανώνεται για 4η συνεχόμενη χρονιά
 
Ο λόγος για το reworks που φέτος ανοίγει τις πόρτες την Παρασκευή 18/09/2009 και Σάββατο 19/09/2009 αντίστοιχα δίνοντάς σου την ευκαιρία να κάνεις ένα μικρό διάλειμμα, παίρνοντας μια γεύση από ~400 ξένους και Έλληνες Dj’s και Live performers.
Πέρσι μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, τι θα γίνει φέτος?
μέχρι να σχηματίσουμε τη δική μας άποψη,  this is the ultimate guide
 

by prop4g4nd4 (pure talent)
 
Read the rest of this entry »

γειά σου αναγνώστη, το blog γέμισε αράχνες αλλά δε παύω να το αγαπώ
ξεσκονίζω λοιπόν ένα draft που έγραψα πριν 10-15 μέρες ώστε να σερβίρω κάτι που χρωστούσα..
 

“…Στο κόκκινο φανάρι προσπαθώ να κρύψω το χασμουρητό και η συμφωνία από κόρνες καλά κρατεί.
Μια μεσήλικη κυρία παρκάρει με νάζι το τεθωρακισμένο της hummer καταφέρνοντας επιδέξια να κλείσει μόνο το ένα ρεύμα κυκλοφορίας.ολόκληρο.
Οι μικρές λεπτομέρειες που -όπως λένε- κάνουν τη διαφορά, φρόντισαν από το πρωί να δηλώσουν το παρόν.
Το προηγούμενο βράδυ είχα μόλις επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη.”
Read the rest of this entry »

αφήνω το Βερολίνο πίσω μου. 5 μέτρα απτη σκηνή των u2, μια αξέχαστη συναυλία, μπόλικο τρέξιμο για μια βαλίτσα, η στιγμή της δικαίωσης, ντουζίνες μπύρες και όμορα άτομα ( ξέρουν αυτά )..
ένας έρωτας που ακόμα καλά κρατεί για μια πόλη που σύντομα θα ξαναεπισκεφτώ για 4η,5η,6η φορά.

σύντομα περισσότερες λέξεις και εικόνες
 

Flight of the Conchords is a Grammy Award-winning New Zealand comedy duo composed of Bret McKenzie and Jemaine Clement. Billing themselves as “Formerly New Zealand’s fourth most popular guitar-based digi-bongo acapella-rap-funk-comedy folk duo”,^[1] the group uses a combination of witty observation, characterisation and acoustic folk guitars. The duo’s comedy and music became the basis of a BBC radio series and then an American television series, which premiered in 2007, also called Flight of the Conchords.
 

 
παίζουν φανκιές, σαρκάζονται και είναι αστείοι (αστείοι, όχι γελοίοι)
ευφυέστατο δίδυμο κωμικών που κάνει επιτυχία στην Αμερική
πραγματικά έξυπνοι και ταλαντούχοι, με έξυπνους στίχους, καλές φωνές και κουλ διφωνίες.
τα επεισόδια τους μοιάζουν λουκούμι στα διαλείμματα της καλοκαιρινής εξεταστικής που πλησιάζει επικίνδυνα
πάρε μια γεύση
 
http://www.youtube.com/watch?v=WGOohBytKTU
 
http://www.youtube.com/watch?v=X5hrUGFhsXo
 
http://www.youtube.com/watch?v=Bqxnm6t3QMw
 
http://www.youtube.com/watch?v=lmDTSQtK20c
 
http://www.youtube.com/watch?v=WGoi1MSGu64

 
ζε βουντρέ αν κρουασάν! κάποια στιγμιότυπα είναι τέλεια
όπως το binary solo και η φωνή του pc “come on sucker lick my battery” στο humans are dead
 
μπορεί εγώ να είμαι ο ανόητος και σε σένα να μην αρέσουν.
fine by me
γυρνώ στο διάβασμα
Τα σέβη μου