Cause anything’s better than posh isolation
 

/// your I.P address seems familiar ///

 

Florence & The Machine – Rabbit Heart (Raise It Up)
Texas – Inner Smile / Summer Son
Groove Armada – Paris
Caribou – Odessa
Zagar – Wings of Love (feat Underground Divas)
 

 

 
.
 

 
“Ένα από τα λίγα καλά μιας εξεταστικής περιόδου”
 
Πάντα υπάρχει χρόνος να δεις μια ταινία στο σπίτι σου, ωστόσο η εξεταστική προσφέρεται περισσότερο από κάθε άλλη εποχή.
Ανοίγεις βιβλίο, κλείνεις βιβλίο και έτσι όπως καταλήγεις κουρασμένος στο κρεβάτι (είτε από το διάβασμα είτε από το να υποκρίνεσαι πως διαβάζεις παρόλο που δεν άνοιξες βιβλίο) βρίσκεις ευκαιρία να ξεχαστείς / ξεκουραστείς, σφηνώνοντας 90 λεπτά 7ης τέχνης (ω ναι, αν δεν είναι τέχνη δεν μπορώ να το δω) στο πρόγραμμά σου.
 
Κακά τα ψέματα στις 2 το βράδυ με ένα κεφάλι καζάνι, δεν είναι η καλύτερη στιγμή να εμβαθύνει κανείς στην κουλτούρα
Προσπαθώντας λοιπόν να εντοπίσω ελαφριές μεν, αλλά όχι γελοίες ταινίες, γλίστρησα κι έπεσα κάπως αργοπορημένα στο life aquatic, έργο του 2004. (αφιερωμένο κατά κάποιον τρόπο στον Jacques Cousteau -φλάιτ οφ δε κονκορντς foux dou fafa)
 
Σε περίπτωση που είδες το The Royal Tenenbaums και σε άφησε αδιάφορο, τότε δε θα σε πάρω στο λαιμό μου,,
όμως για σένα που θαυμάζεις αυτούς τους ιδιότροπους χαρακτήρες με το περίεργο χιούμορ που καταφέρνει και πλάθει ο ταλαντούχος κύριος Anderson, τότε η ταινία ίσως σου φτιάξει μια βαρετή βραδιά. ίσως και όχι.
 
Σκοπός του ποστ αυτού δεν ήταν να μιλήσω για τον Bill Murray ή για το πόσο όμορφη θαρρώ πώς είναι η Cate Blanchett μα αποκλειστικά για το soundtrack
 
Οι unplugged μπαλάντες του Seu Jorge (πορτογαλλοβραζιλιάνος τροβαδούρος που στην ταινία υποδείεται τον ναύτη) που ως επί τω πλείστω είναι διασκευές τραγουδιών του David Bowie, είναι υπέροχες.
Κέρδισαν το χαμόγελο μου και σίγουρα δίνουν μια ξεχωριστή χροιά στην αίσθηση που σου αφήνει η ταινία.
 
για του λόγου του αληθές, ορίστε η διασκευή του Life on Mars του Bowie
 

 

ο Λου, οι φίλοι του Λου και τα ναρκωτικά
 
Το μόνο που ήξερα για τον φαλακρούλη Robert Quine -ένας από τους 100 καλύτερους κιθαρίστες συμφωνα με το Rolling Stone’s- είναι ότι το ’84 έκανε μαγικη περιοδία πλαι στον Lou Reed.
 

 
Σήμερα έτυχε να διαβάσω ότι το 2004 αυτοκτόνησε απο υπερβολική δόση ηρωίνης μετά το θάνατο της γυναίκας του.
Παίζει όλοι οι φίλοι του Reed να χουν πεθάνει.
Ο ίδιος απαράλαχτος θα ψυθηρίσει
“There’s a bit of magic in everything, and some loss to even things out.”